X
تبلیغات
گروه نمایش کوچه شــــاهین شــــهر
دوستان عزیز سال نو و بهار نو برای همه خجسته و پر امید باد ...سال پر از سلامتی وپیروزی ونشاط برای همه ارزو میکنم ....

+ نوشته شده در ساعت 17:2 توسط کوروش شمس |

دوستان هنر مندم .. درود..

چند روز پیش بعد از بازبینی جشنواره تاتر استانی ..نمایش ناخدای شرجی اجرا یی بمناسبت دهه ی کرامت در سالن شیخ بهایی داشت ..درست چند دقیقه پیش از اجرا دوستان خبر دادند که جز نمایش کاش دنیا میمرد..کار دوست گرامیم مرتضی طباطبایی بقیه نمایشهای شاهین شهر توسط هیت محترم بازبینی رد شده است ...بعد از اجرای  نمایش در جلسه ی نقد وبرسی من به عنوان یکی از کارگردانهایی که کارش توسط عزیزان کارشناس !! رد شده بود جمله ایی گفتم که گویی به مذاق عده ایی از عزیزان خوش نیامده وگفته بنده را جور دیگری به گوش عزیزان اصفهانی رسانده اند ..من در نقد نمایشم وبا توجه به توان اجرایی گروهم در مورد رد شدن کارم گفتم :من نعش این نمایش رو روی کول تاتر اصفهان نمیگذارم ..اما دوستان با تحریف حرف من در میان دوستان اصفهانی جمله را اینطور نقل کرده اند که :من نعش نمایش خودم رو روی کول اصفهانیها نمیگذارم ... این مسله باعث شد بعد از چند ماه دوباره سراغ وبلاگم بیایم تا مسله گفته شده را برای همه عزیزان روشن کنم ...خلاصه اینکه مشخص ومبرهن است که حساب تاتر اصفهان برای من با مردم اصفهان جداست ومعنی حرف من کاملا برای دوستان روشن است... کاش دوستان برای بزرگ کردن خود راه دیگری پیدا کنند .کارنامه من مشخص است ....بدرود

+ نوشته شده در ساعت 1:28 توسط کوروش شمس |


  -  آن كس كه

       حق با اوست

            عریان و  بی حفاظ چنان است

                       كه گویی                            

                   جوشنی از پولاد بر تن دارد،

                                و آن كس كه حق با او نیست                                                          و جور و ستم                                                          دلش را تباه كرده است



                                                           ، هرچند كه خود را
                                                       به هزار جوشن مجهز كند ،                                                                     اما                                                                  همچنان                                                        زخم پذیر و برهنه است

                                                   

    ...........................................................................................................................


                                                              ویلیام شكسپیر
                                                               هانری ششم،                                                                 پرده ی سوم،                                                                 صحنه ی دوم

+ نوشته شده در ساعت 11:46 توسط کوروش شمس |

سایت دفتر استقرار گروه‌های نمایشی برای ارتباط بیشتر با هنرمندان شهرستان افتتاح شد.

به گزارش دریافتی سایت ایران تئاتر از روابط عمومی مرکز هنرهای نمایشی، به منظور پوشش خبرهای گروه‌های ثبت شده شهرستان، گزارش تصویری نمایش‌ها، آشنایی با آیین‌نامه استقرار گروه‌ و ارایه خدمات ثبت نام اینترنتی برای ثبت گروه، سایت دفتر استقرار گروه‌های نمایشی به نشانی www.esteghrar.ir  افتتاح و در دسترس، قرار گرفت.
بنا به اعلام جانمحمد  خوب پور – مدیر دفتر طرح استقرار گروه‌های نمایشی – این سایت از 22 مهرماه در دسترس علاقه‌مندان قرار خواهد گرفت تا مهم ترین نیاز آنها برای ثبت گروه برطرف شود و این گروه‌ها نیازی به مراجعه به تهران نداشته باشند.

+ نوشته شده در ساعت 16:39 توسط کوروش شمس |

دوستان عزیز درود


در چند ماه گذشته دوستان در گروه کوچه علاوه بر نمایش :: این غزل هنوز ناتمام است :: مشغول تمرین

همزمان نمایش :: ناخدای شرجی ::بودند که سر انجام روز چهارشنبه اولین اجرای رسمی خود را در سالن تاتر

فرهنگسرای اشراق با موفقیت انجام داد

عوامل این نمایش عبارتند از :

نویسنده : کوروش شمس

کارگردان : رویا زیرک قشقایی

بازیگران :

علی عطایی...رویا زیرک قشقایی ....بهرام همتی ...حسن محمدی ...ارمان  پورسینا...نوا یاوری

موسیقی  :آرش جانثاری .....مدیر تولید :مسیح یوسف پور ....

سرپرست گروه :کوروش شمس

در پست بعدی عکسهایی از اجرای گروه در اختیارتان قرار خواهم داد .....

                                                        ....با سپاس ....

+ نوشته شده در ساعت 14:41 توسط کوروش شمس |

در آیین پایانی چهارمین جشنواره هنری مقاومت، پایتخت پنجره ها که بعد از ظهر سه شنبه چهارم مهرماه در سینما نفت آبادان برگزار شد، برگزیدگان بخش مسابقه چهار رشته شعر، داستان، عکس و نمایشنامه نویسی معرفی شدند.

در بخش مسابقه داستان کوتاه زینب غلامی از آبادان با داستان (برادر جنگی ) رتبه دوم و علی دریس شیالی از آبادان با داستان ( در میان نیزار ) رتبه سوم را به دست آوردند. داوران در این بخش کسی را حائز رتبه اول ندانستند.

در مسابقه داستان های مینی مال، بهروز نوروزی از رامهرمز رتبه اول، حسن نسیمی از اهواز رتبه دوم و ساسان گشتیل از هندیجان عنوان سوم را به دست آوردند.

ابراهیم بشیری از کرمانشاه با داستان ( گودال )، اعظم پشت مشهدی از کرمانشاه با داستان ( چشم هایم ) و مجید خادم از شیراز با داستان ( خاکریزهای خسته/روایت خطی از یک شکست ) نیز به عنوان شایستگان تقدیر مسابقه داستان معرفی شدند.

برگزیدگان مسابقه شعر جشنواره چهارم در دو بخش استانی و فرا استانی بدین شکل معرفی شدند: برگزیده قالب کلاسیک استانی، شاهرخ آهمه از دزفول رتبه سوم. در این بخش شاعری حائز رتبه های اول و دوم شناخته نشد.

در بخش استانی مسابقه شعر در قالب آزاد، ابوذر پاکروان از اندیمشک رتبه اول، ثریا عبدی از هندیجان رتبه دوم و حمیدرضا اکبری شروه از اهواز رتبه سوم را کسب کردند.

در بخش فرا استانی مسابقه شعر در قالب کلاسیک، حمید رضا ظرافت از شیراز رتبه اول، لیلا عبدی از زنجان رتبه دوم و محمد حسن ملکیان از اصفهان رتبه سوم را به دست آوردند.

در بخش فرا استانی مسابقه شعر در قالب آزاد، مریم ترنج از اصفهان رتبه دوم و مهدی نظارتی از اصفهان حائز رتبه سوم شدند.

برگزیدگان مسابقه عکس در بخش تک عکس، زینب روستایی از اهواز رتبه اول، امیر عبیداوی از اهواز رتبه دوم و نادر آلبوعلی از آبادان حائز رتبه سوم شد.

در بخش مجموعه عکس، زهره عویدی از شوشتر رتبه اول، کوروش سنایی از آبادان عنوان دوم و سید مدیار شجاعی فر از اهواز رتبه سوم را کسب کردند.

جمشید فرجوند فردا از کردستان، علی رمضانی از آبادان، امیر قادری از اراک، سید صادق حسینی از شیراز و مصطفی غلام نژاد از اهواز و سید حسین موسوی از اراک در بخش مسابقه عکس شایسته تقدیر شناخته شدند.

مسابقه نمایشنامه نویسی جشنواره چهارم نیز برگزیدگان خود را معرفی کرد. در این بخش امیر لشکری از شیراز رتبه دوم و کوروش شمس از اصفهان عنوان سوم را به دست آوردند. در این بخش هنرمندی حائز رتبه اول شناخته نشد. در بخش عکس از مجتبی حسین نیا کلور تقدیر شد.

چهارمین جشنواره هنری مقاومت، پایتخت پنجره ها، گرامیداشت هفته دفاع مقدس و حماسه شکست حصر آبادان از 31 شهریور تا 4 مهرماه در آبادان برگزار شد/.

+ نوشته شده در ساعت 14:41 توسط کوروش شمس |

همواره اوست ...

     

     بیا به صحنه دل متن عشق کار کنیم  

              

        به جشنواره سبزینه ها قمار کنیم  



دوستان عزیز گروه نمایش کوچه با نمایش // این غزل

هنوز ناتمام است // نوشته اکبر آیین به کارگردانی


کوروش شمس  در بیست وچهارمین جشنواره تاتر

استان شرکت دارد ..


این نمایش در تاریخ 9مهر ماه ساعت 3 در سالن کوچک

مجموعه تالار هنر به صحنه خواهد رفت ...حضورتان را

پاس میداریم...


+ نوشته شده در ساعت 10:55 توسط کوروش شمس |


دوستان درود  ..


همیشه دوست داشتم برای بهبود وضعیت اقتصادی


بچه های گروه کوچه کاری تاثیر گزار و در خور انجام بدم


... بالاخره بعد از ساختن پلاتوی کوچک سایه و اجرای


نمایش و تمرین گروه کوچه دراین پلاتوی کوچک ولی


صمیمی ...با همدلی و همفکری بچه ها و برسی همه


جوانب موضوع این اتفاق مبارک دیگری افتاد و اولین صندوق


قرض الحسنه درون گروهی تاسیس شد..


اساسنامه وشرایط عضویت ودیگر مسایل موجودیت


صندوق وتداوم ساخت و ساز اقتصادی اون به تصویب


اعضای گروه و اولین عضو های صندوق رسید..حالا گروه


نمایش کوچه با داشتن این صندوق به سمت حل


گوشه ی کوچکی ازمشکلات اقتصادی اعضای خودش


پیش میره و خودش رو به تکامل گروهی وانسجام تیمی


نزدیک تر میکنه ... تا جایی که میدونم این


اولین صندوق قرص الحسنه در بین


گروههای نمایشیه که میشناسم ..


از تمامی اعضای پیشین گروه هم دعوت میکنیم با


حضورشون هم از نظر فکری هم حقوقی و اقتصادی


دوستانشون رو یاری کنن .. من و تمام دوستانم انچه


درتوان داریم بکار میگیریم شما هم دعا کنید این حرکت


با گامهای استوار به انجام و سر انجام نیک برسد..


از دیگر دوستان هنرمندم که تجربیاتی در این زمینه


دارند خواهش میکنم ما رو از تجربیاتشون بی نصیب


نگذارند..


در ضمن تمامی دوستان درگرههای نمایشی دیگر


بشرط ارایه معرفی نامه از سرپرست گروه نمایشی که


عضو ان هستن میتونن در صندوق قرض الحسنه گروه


نمایش کوچه عضو بشن ..


به امید روزهای بهتر برای همه هنر مندان عرصه نمایش


..... تا بعد ...

+ نوشته شده در ساعت 18:51 توسط کوروش شمس |

دوستان خوبم درود 

 

6 شب اجرای نمایش ::این غزل هنوز ناتمام است :: به

پایان رسید و بطور عجیبی از تمامی طیفهای مردم به

دیدن نمایش آمدند واین باعث خرسندی وشادمانی

گروه نمایش کوچه است که در شاهین شهر برای خود

مخاطب مخصوص تاتر بدست آورده که به کیفیت اجرا

وساختار هنری آن توجهی ویژه ونگاهی خاص دارد ...


بر خود لازم دیدیم از تمامی هنرمندان وهنر دوستان

اصفهان ..فولاد شهر ..خمینی شهر ..نجف آباد وکاشان

...که از راه دور برای دیدن کار دوستان خودشان به

شاهین شهر آمدند وگروه را برای اجرای بهتر راهنمایی

کردند سپاسگزاری کنم ..


تا یادم نرفته از آقای حاجی نماینده شاهین شهر که

بی دعوت وبی تکلف و واقعا خودجوش وبیخبر برای

تماشای نمایش آمدند تشکر فراوان میکنم وامیدوارم

راهکاری برای بدست آوردن سالنی مخصوص اجرا برای

تاتریهای شاهین شهر ارایه دهند


                           ..تا بعد ...


+ نوشته شده در ساعت 18:31 توسط کوروش شمس |

دوستان درود

با پایان گرفتن مراحل بازبینی ودیگر مراحل اداری در

اداره ارشاد و شهرداری شاهین شهر نمایش


       ....این غزل هنوز ناتمام است ..

                

                    نوشته ی اکبر ایین ..


     بازنویسی طراحی و کارگردانی ..کوروش شمس


از 5 تا 10 مرداد ماه ساعت19/30 در فرهنگسرای

اشراق شاهین شهر به صحنه خواهد رفت.


بازیگران ..

علی عطایی پور ... عاطفه غلامپور ... فرید اوشایی ...

میثم صابریان...

منشی ومدیر صحنه.. اکرم احمدی

مسول فنی .. مهرزاد مشکل گشا

مدیر روابط عمومی..حسن محمدی فرانی

..................................................................


+ نوشته شده در ساعت 19:28 توسط کوروش شمس |

در گذشت استاد سمندریان رو به تمامی هنر مندان

عرصه تاتر تسلیت میگم وامیدوارم آموزه های این مرد

گرانقدر در روح تاتر این سرزمین همیشه ساری وجاری

باشد ...روحش شاد ..

تلخی نبودنش ،تلخی این روزها را دوچندان میکند ..

+ نوشته شده در ساعت 12:35 توسط کوروش شمس |

دوستان سلام ...

عرضم بحضورتون غزلی که در این پست به شما تقدیم شده از شاعر معاصرعماد خراسانی است که به احتمال فراوان بسیاری از شما این غزل بی نقص را قبلا خوانده اید ...اما بد نیست یکبار دیگر با هم بخوانیم ...تقدیم به شما....

 

پیش ما سوختگان مسجد و میخانه یکـیست
حرم و دیر یکی، سبحه و پیمانه یکیست

اینهمه جنگ و جدل حاصل کوته‌نظری است
گر نظر پاک کنی کعبه و بتخانه یکیست

هر کسی قصه‌ی شوقش به زبانی گوید
چون نکو می‌نگرم حاصل افسانه یکیست

اینهمه قصه ز سودای گرفتاران است
ور نه از روز ازل دام یکی،دانه یکیست

ره‌ هرکس به فسونی زده آن شوخ ار نه
گریه‌ی نیمه شب و خنده‌ی مستانه یکیست

گر زمن پرسی از آن لطف که من می‌دانم
آشنا بر در این خانه و بیگانه یکیست

هیچ غم نیست که نسبت به جنونم دادند
بهر این یک دو نفس عاقل و دیوانه یکیست

عشق آتش بود و خانه ‌خرابی دارد
پیش آتش دل شمع و پر پروانه یکیست

گر به سر حد جنونت ببرد عشق«عماد»
بی‌وفـایی و وفاداری جانانه یکیست

                                                                روحش شاد
+ نوشته شده در ساعت 11:57 توسط کوروش شمس |

دوستان سلام ...

اگر یادتان باشد سال گذشته هم به بهانه اردیبهشت تاتر مطلبی در این صفحه نگارش شد ..امسال نیز اردیبهشت میاید در حالی که روز جهانی تاتر ماه پیش از آن در تمام دنیا برگزار شده.. درست مصداق حضور دیر تاتر روز جهان در سرزمین ما ...

روز جهانی تآتر پنجاه ساله شد، .....

در سال 1961 در جریان نهمین کنگره بین المللی تآتر در وین، بنا به پیشنهاد « آروی کیوی مآ » از کشور فنلاند، روز جهانی تآتر پایه گذاری شد. از سال 1962 که مصادف با گشایش « جشنواره بین المللی تآتر ملل » در پاریس بود، روز 27 مارس به نام « روز جهانی تآتر » نامیده شد. روز جهانی تآتر هر سال از طرف مراکز ملی تآتر و « موسسه بین المللی تآتر » که در صدها کشور وجود دارد و هم چنین از طرف شخصیت های جهانی تآتر جشن گرفته می شود.
موسسه بین المللی تآتر (L’Institut International du Théâtre (IIT به سال 1948 به پیشنهاد یونسکو و به همت برجسته ترین شخصیت های عالم تآتر پایه گذاری شد و یکی از مهمترین مراکز غیر دولتی در زمینه هنرهای صحنه ای است. این موسسه سعی در تشویق تبادلات بین المللی، در زمینه های عملی و تئوری هنرهای صحنه ای، تشویق و تهییج هنرمندان تآتر به خلاقیت، و بوجود آوردن امکانات برای همکاری هنرمندان تآتر در کشورهای مختلف را دارد. این سازمان سعی دارد که افکار عمومی مردم دنیا را متوجه این امر کند که رشد و نمو و پیشرفت یک کشور رابطه تنگاتنگی با خلاقیت های هنری و فرهنگی دارد، که تبادلات فرهنگی و شناخت ملتها از یکدیگر از طریق هنر کمک به صلح و دوستی بین المللی می کند.
تظاهرات و جشن های روز تآتر در راستا و عملی کردن هدفهای فوق می باشد. هر ساله از یکی از هنرمندان جهانی تآتر ، یا از شخصیت معتبری که در راه صلح بین المللی کوشا بوده است ، دعوت به عمل می آید تا نظریاتش را ، در باره تآتر و اثرات آن در صلح بین المللی و تفاهم بین ملت ها بیان دارد. این نظرات که به نام پیام جهانی تآتر خوانده می شود ، به بیش از بیست زبان زنده دنیا برگردانده می شود. این پیام جهانی در بسیاری از تآتر های دنیا قبل از اجرا خوانده می شود. در بسیاری از نشریات به چاپ می رسد و در رادیو تلویزیونها به اطلاع مردم می رسد. ژان کوکتو هنرمند برجسته فرانسوی اولین هنرمندی بود که در سال 1962 اولین پیام جهانی تآتر را فرستاد.
تآتر مرکز تجمع انسانها ست ، و روز جهانی تآتر ، روز جشن و سرور انسانها در این تجمع انسانی است. این جشن فرصتی است برای هنرمندان تآتر که با کوشش و تلاش خویش در را ه صلح و صفا و تفاهم بین المللی برای هر چه نزدیک تر شدن انسانها به یکدیگر کوشا باشند...

                                                              ...پاینده باشید ...

+ نوشته شده در ساعت 9:48 توسط کوروش شمس |

فقر

ميخواهم بگويم ......

فقر همه جا سر ميكشد .......

فقر ، گرسنگي نيست ، عرياني هم نيست .....

فقر ، چيزي را " نداشتن " است ، ولي ، آن چيز پول نيست ..... طلا و غذا نيست .......

فقر ، همان گرد و خاكي است كه بر كتابهاي فروش نرفتهء يك كتابفروشي مي نشيند ......

فقر ، تيغه هاي برنده ماشين بازيافت است ،‌ كه روزنامه هاي برگشتي را خرد ميكند ......

فقر ، كتيبهء سه هزار ساله اي است كه روي آن يادگاري نوشته اند .....

فقر ، پوست موزي است كه از پنجره يك اتومبيل به خيابان انداخته ميشود .....

فقر ، همه جا سر ميكشد ........

فقر ، شب را " بي غذا " سر كردن نيست ..

فقر روز را بي انديشه" سر كردن است ..

دکتر شریعتی

The image “http://ariaclick.com/image_gallery/cool/poverty_img%20(4).jpg” cannot be displayed, because it contains errors.

+ نوشته شده در ساعت 16:2 توسط کوروش شمس |

((چرا هارا چند بار خواندم؟ ))

معنا ذاتی نیست، بلکه محصول نظام نشانه هاست ونشانه شناسی با معانی عمیق تری سرو کار دارد. نشانه ها ماهیتاً وبطوربالقوه چندمعنایی هستند ومی توان برحسب نوع متنی که در آن جا گرفته اند وباشرایط خواننده وگرایشهای تاریخی وفرهنگی واجتماعی ،معانی مختلف پیدا کنند..

رموز و علایق وتاکید ها در عالم ادبیات وهنر هرگز ثابت نیستندواز نظردانش ادبی اهداف خاصی را پیگیری می کنند.از این نظر است که آنها هرگز بی طرف نیستند ،عدم بیطرفی در یک کل ثابت قابل بازتاب وبرسی است ،اینگونه واژه ومعنی چیزی نیست که ثابت باشد وغیرقابل تغیر تلقی شود....

«ها» کوتاه نوشته ایست به قلم نوراله لک ،که در آخرین پست وبلاگش خوانده ام .چند جمله ی بالا مصداق واضحی است از آنچه در (ها)تبلوری تاویلی دارد ...آنچه در این نوشته خود را بسیار برخ میکشد،، بازی (ها)در جملات نیست،بلکه مقصودی است که ازتغیر وجابجایی واژه ی (ها)در جملات مستتر است .(ها)عبارتیست که بعنوان نشانه در متن قابل بررسی است و نشانه هر چیزی است که بتوان آنرا جانشین معناداری برای چیز دیگر گرفت .واقعیت نشانه ها همواره در چارچوب خاص فرهنگی که مقید به علایق ومنافع خاصی است ،انتشار دارد وقابل فهم میشودوشاید اینگونه است که با تعبیر نشانه ها بهتر میتوانند تغیرات اجتماعی وفرهنگی وسایر عوامل علوم انسانی را تجزیه وتحلیل کنند....

با توجه به زمینه ی بحث،((ها..اثر نوراله لک))..شاید هدفی که نویسنده دنبال میکند نیازی به شفاف سازی نداشته باشد اما این حقیقت کاملا واضح است که او در این نوشته گاه با لحن طنز آمیزی که یاد آورنثر نیچه است،بشدت تلخ وناامید کننده مینویسد اما در نوشته ی خودچیز دیگری را پنهان کرده است ،حرف او شاید این است که تاویل در واژه بسویی راه یافته که دیگر بدنبال فهم معنای مورد نظر در ساختار همگرای گذشته نیست ،تعبیر از معنا رهایی یافته وخود به هدف خود بدل شده است ....

بعبارت ساده تر ((نوشتار در اساس خود دارای ابهام است واین ابهام به نوشته بازتاب های گوناگونی میبخشد واین اثر (وشاید هر اثردیگری )تا وقتی نوشتار قابل خوانشی باشد ،اثری است گشوده به تاویلهای چندگانه.......

((ها))را یکبار دیگر بخوانید .....ودیگر اینکه :نوراله لک خسته نباشی ...

+ نوشته شده در ساعت 12:23 توسط کوروش شمس |

همواره اوست

دوستان عزیز سلام ....


چندیست که فضای تاتر استان اصفهان  جلسات نمایشنامه خوانی  را تجربه میکند وحضور بسیاری از هنرمندن وهنردوستان بر رونق این جلسات افزوده ؛به همین مناسبت  فکر کردم در همین راستا کوتاه مطلبی بنویسم ..

در جلسات نمایشنامه خوانی گاها بعضی از دوستان مصرند که نمایشنامه را نویسنده بخواند واین خوانش باید عاری ازاحساس وتداخل اندیشه ی نوشته باشد وخوانشی روان وبدون هرگونه آهنگی از جملات اتفاق بیفتد وکسانی هم خوانش گروهی وتمرین شدهی متن  را میپسندند وبر این باور تاکید دارند که خوانش اینگونه بهتر وبه خواسته ی شنونده نزدیکتر میشود .

در تعریفی ساده از نمایشنامه خوانی باید آنرا خوانشی صحیح از یک نمایشنامه در حضور مخاطب توسط بازیگران وبا هدایت کارگردان دانست ..که بدون استفاده از امکانات وتمهیدات اجرای نمایش صورت میگیرد .این شکل تاتری بهیچ وجه اجرای کامل یک نمایشنامه نیست والبته خوانش خام نمایشنامه نیز قلمداد نمیشود ودر واقع خود صورت متفاوتی از اجرای نمایش است که به شکل خوانش درست نمایشنامه به اجرا در میای تا  قابلیتهای اجرایی ان را محک زند یا برخورد تماشاگران را با نمایشنامه میسنجد ودور یک میز مقابل تماشاگران در هر سالنی میتواند قابل ارایه باشد .

دکتر فرهاد ناظر زاده کرمانی نمایشنامه خوانی رابرابر باواژه ی دارمالوگ (DRAMALOGUE)دانسته وبه فرهنگ بزرگ وبستر اشاره میکند که در آن این اصطلاح چنین تعریف شده است :خواندن نمایشنامه ای برای دریافت گری تماشاگر....میتوان در همین راستا به اصطلاحات دیگری چون نمایشی خوانی و یا خواندن نوشتارهای تماشاگانی ..اشاره کرد .

او همچنین به این مسله اشاره دارد که نمایشنامه خوانی را میتوان ریختاری از هنر نمایش دانست که پدیده ای خود بسنده وخود فرجام است .این پدیده ی هنری نیز بمانند پدیده های هنری دیگر برای تازه جویی ..نوآوری ..وطرفه کاری زمینه وگستره دارد واز توانشها وگنجایشهای بایسته برخوردار است وبرهمین بنیادها نقد پذیر میگردد .در حقیقت به اعتقاد دکتر فرهاد ناظر زاده نمایشنامه خوانی به عنوان یک هنر مستقل اشکال متعددی دارد ولی آنچه که جزو ویژگیهای اصلی این هنر است الزام روبرویی پدیده نمایشنامه خوانی با مشارکت نقد آمیز تماشاگران است .

نمایشنامه خوانی در ایران اگرچه در سالهای اخیر بسیار مورد توجه اهالی تاتر قرار گرفته وحتی بسیاری از کارگردانان نام آور نیز ترجیح داده اند که با این شیوه با مخاطبان خود ارتباط برقرار کنند اما به علت جوان بودنش دارای نکات قوت وضعف بسیاری است مثل این نکته که مخاطب نمایشنامه خوانی ها فقط از طریق حس شنیداری با کار ارتباط برقرار میکند وکسی که فقط گوش میکنددر واقع بقیه حوادث وفضا را از طریق آنچه که میشنود در ذهنش میسازد بنابراین قدرت بیشتر در بکار گرفتن این حس برای درک نمایشنامه لازم است .

مهمترین هدفی که در نمایشنامه خوانی در دنیا مطرح است محک زدن ظرفیت اجرایی متون ورفع نقایص کار ویا تبادل افکار وارایه نقد ونظر جهت اعتلای اندیشه اثر است در حالی که در این سالها در ایران بیشتر نمایشنامه خوانی به عنوان عرصه ای جهت بروز استعدادهای نهفته بازیگران وکارگردانان جوان ومجالی برای تخلیه ی انرژی وعرصه پتانسیل پنهان نمایشی کشور استفاده شده است در حقیقت نمایشنامه خوانی در ایران با فاصله گرفتن از ظرفیتها وقابلیتهای خود به عنوان بستری جهت ارتقا واعتلای ریشه وهسته اصلی شکل گیری تاتر کشور یعنی نمایشنامه در حال حاضر بیشتر جایگزین اجرای نمایش شده است وعرصه ای برای جبران ضعفها وکمبود امکانات اجرایی تاتر کشور است ..

با تمام این اوصاف بودن واستمرار این جلسات برای تاتر وبخصوص تاتر اصفهان خوب ومطلوب وبجاست ..امیدوارم دست اندرکاران گزینش نمایشنامه ها ونمایشنامه نویسان با وسواس ودقت نظر در انتخاب خود به تاتر کمک کنند وراههای تازه ای را پیش روی کارگردانان ونویسندگان نمایشنامه ها بگشایند ...


+ نوشته شده در ساعت 13:0 توسط کوروش شمس |

           

       ***********************************************************

..نخست برای گرفتن کمونیست ها آمدند

 من هیچ نگفتم

 زیرا من کمونیست نبودم

 بعد برای گرفتن کارگر ها و اعضای سندیکاها آمدند

 من هیچ نگفتم چون عضو سندیکا نبودم

 سپس برای گرفتن کاتولیک ها آمدند من باز هیچ نگفتم

 زیرا من پروتستان بودم

 سرانجام برای گرفتن من آمدند

دیگر کسی برای حرف زدن باقی نمانده بود !!!

 

                                                         ...برشت...

+ نوشته شده در ساعت 10:35 توسط کوروش شمس |

    ـ پس چرا نباید ممکن باشد؟

  ــ بجای اگر.....بجای کاش .. ......    / واژه ها به ارتفاع ابدیت/

ــ کلمات  تکه  تکه جدا از معنی ...  / واقعیت هایی از تصویر/

                                   ـ ما از کلمات ...بخش های جدا افتاده ایم../

  ـ کسانی هستندکه مایلند باور کنند...هماهنگی با روزگار یعنی خوشبختی..

  که در نهایت آن نهایت ...بی انتها  ....ایستاده ...

                                                                  

                                     اینک مستقل از مکان  و جسم و زمان ....

                                سلسله وقایعی در طول رخ کشیده ....

    اما ..آیا ..شاید ..بر رو نوشتی از انکسار...                                                   ــ ـــبرای اثبات وجود خط افق...                             - لخت لم داده ......سیاه وسفید 

                            خدایان باستانی را ستایش میکند ...

                         آرزو میکند از جنون عجیب روزها نجات یابد .

                                       ومی خوابد تا در دنیای تازه ای بیدار شود.....

 

                                                      ××××××××××××

 

ساعت شماطه دار........آدمهای ناقص الخلقه.............هنر ساده آفریقایی.......

.....حمل بار گناهی نکرده .......براده های باران و تگرگ.....روز وفور اعدام  آدمها.......

ـــ تعبیر دگرگونه طبیعت است .....تعبیر گونه........سرخ ..! سرخ ..! سرخ.. !

ـــ تعبیر شمعی در باد سر میخورد از گیسو......شلال...شلال...شلال...

         در دنیا جایی کافی برای همه وجود دارد .

               یکی از ما خودش را در دوئل میکشد

                                                                       تا اثبات کند خط افق یعنی...

                                                                        ــ پرسشهای فلسفی !!

                                                                         ــ ابهام در معنا ...!

                                                                           ــ تردید تا بیخ واژها... !!

     *****************************************************

ــ سیاه، سیاه،.....سفید ،سفید.....زرد ،زرد......سبز ،سبز.....

                     توصیف پدیده کور رنگی به روانشناسی  مربوط است ..

      ــ به قصد اثبات نظریه ی یادگیری .....حدودا معنایشان را باخته اند ..

                      ـــ یعنی اینکه نمی توان چیزی را شناخت ...

                                              ـــ منطق مفاهیم ..یعنی اشتباه ..

                                       ـــ نوشته چه چیزی را باید رونمایی کند؟؟

                                        ــ معنا میان دو یا چند چیز در نوسان است ..

  ///ساعت شماطه دار ......منجنیق تاریخ .......ظهور عدد پی ....قواعد هندسی اهرام ثلاثه.......کشف اتم ......قانون نسبیت.......//

--- گزاره ها از یک اصل تجربی متمایز ...

---  گزاره ها تا مرز تجربه ی حسی پیش میروند ...

       ــــ پس چرا نباید ممکن باشد ؟

        ـــــ این برای هستی کافی نیست ؟

              ـــــ پس چرا نباید ممکن باشد؟

                    ـــ ابهام در مفهوم از هویت کلمات ....

                         ــــ تنها دریچه ای که باز مانده است ....

     .... ترکیب نا همگون هنر وارتجاع.....وخرافات که زبان را می بلعد....

                                   ــــ این برای هستی کافی نیست ؟

                                        ــ پس چرا نباید ممکن باشد....

                                         و البته ..والبته ....والبته .......                             

 ـ همه چیز به مخاطب بر میگردد...

                                         به مخاطب  ...

                                                   مخاطب........م-خ-ا-ط-ب-------

                          ***********************

                                                کوروش  شمس     1389دیماه.                        

+ نوشته شده در ساعت 15:46 توسط کوروش شمس |

همواره اوست ..

چند ماهی بود که میان دوستان گروه کوچه وچند نفر از عزیزان  علاقمند حوزه ی نمایش مبحث درماتورژکیست بخاطر ذکر عنوان دراماتورژدر بعضی از بروشورها وآفیشهای اجرایی داغ بود بهمین خاطر وبا توجه به اینکه بنده هم این عنوان را در اجرای نمایش (مانیفست تلخ بروایت من )به کارگردانی خانم آذر بهارلو ؛ید ک کشیدم  بهتر دیدم خیلی مختصر وکوتاه درباره اینکه دراماتورژکیست؟ واصولا دراماتورژی چیست ؟چند خطی بنویسم......

ـ در ایران کتاب(گفتگوهای مسینگ کارف درباره تاتر)اثر برتولد برشت در سال 1352ترجمه ی خانم منیژه کامیاب وحسن بایرامی از انتشارات بابک ؛وارد بازار کتاب شد ؛در این کتاب واژه آلمانی دراماتورگ را "نویسنده"ترجمه کردند ودر توضیح آن نوشتند :در تاتر آلمان دراماتورگ:که اینجا ناگزیرنویسنده ترجمه شده ؛کسی است که نمایشنامه ها را میخواند ؛انتخاب میکند وگاهگاه کارگردانی میکند وغالبا خود نیز همچون برشت نویسنده است "

اکنون که سی سال واندی ازآن زمان میگذرد ما همچنان در گیر بحث لغوی در مورد اصطلاح دراماتورژ وکارکرد دراماتورژی هستیم وحقیقت آنست که از حیث نظری گامی فراتر ننهادهایم

وچه بسا این اولین ترجمه اجازه نداده که خوانش های بهتر وترجمه های دیگر را بررسی کنیم وبه همان اشتباه اول تکیه کردیم وکتب بعدی را که مفاهیم بهتر وروشن تری از دراماتورژی بود را فراموش کردیم .

اما براستی دراماتورژ کیست ؟

واژه فرانسوی دراماتورژ برگرفته از واژه ی یونانی (dramaturgeo)به معنی :(من نمایشنامه مینویسم)است .بنابر این درمعنای سنتی ،این واژه معادل نمایشنامه نویس در نظر گرفته میشود ،اما در معنای تکنیکی جدید ،پس از انتشار ((دراماتورژی هامبورگ ))گستردگی معنایی فراوانی یافت ودر زمانه ی ما برای نامیدن کس یا کسانی بکار برده میشود که عهده دار یک یا مجموعه ای از فعالیتها هستند که در این کوتاه به آن خواهم پرداخت .

سوزان جوناس در کتاب معروف (دراماتورژی در آمریکا )که یکی از کتابهای مرجع در این زمینه است در شرح وظایف دراماتورژ چنین مینویسد :عمده ترین وظیفه دراماتورژ در تاتر،متمرکز کردن انرژی های خود  وکارگردان بر پژوهش های گسترده ودراز مدت به منظور پیشرفت همه جانبه در برنامه ریزی هنری گروه است ،در این زمینه دراماتورژ باید نخست پرسشهای ضروری درباره خطوط اصلی سیاست هنری گروه را مطرح کند ؛پاسخگویی به این پرسشها از جانب کارگردان ودیگر اعضای گروه چشم انداز برنامه ها ونوع نمایشنامه هایی را که میبایست برای اجرا در نظر بگیرند روشن میکند..

در فصلنامه تاتر تابستان 84از زبان بهترین وبزرگترین دراماتورژهای اروپا وآمریکا معنای ساده وقابل فهم از دراماتورژ نوشته شده است ،که برای مثال چند نمونه از آنرا ذکر میکنم .:

×ـ دراماتورژ باید وجدان هنری تاتر خویش باشد ،او باید به تنظیم خط مشی زیبایی شناسانه ی آن گروه اجرایی کمک کند ومنتقدمقیم وحاضردر یک گروه نمایش باشد.........(برت کاردلو)

×- هدف دراماتورژ حل وفصل تضاد میان اندیشه ورزی وعمل گرایی در تاتر ودرهم آمیختن این دو در یک کل ارگانیک است .....(لیون کتس)

×- ما خوانشی به متن شما می بخشیم که امکان شنیدن دوباره آن برای شما فراهم میشود ومیتوانید با راهنمایی ما بیشتر به آن بسط وگسترش دهید...

                                                                 (دیوید کوپلین)

×ـ یکی از وظایف دراماتورژ این است که به کارگردان وگروه اجرا کمک کند تا دریابند خودشان وگروه با این متن خاص که برای اجرا در تاتر خاص وبرای مخاطبی خاص  ودر زمان خاص ،انتخاب کرده اند میخواهند چه قصه ایی ساز کنند .....(کاری .م.ما یزر)

×- دراماتورژی از خیلی جهات شبیه بازی بیست سوالی است ،اما دراماتورژ بیش از آنکه پاسخ دهد باید بپرسد ومستقیما یا غیر مستقیم ،وجوه فکری وزیبا شناختی مورد نظر کارگردان ،طراحان وبازیگران را در پیوند با متن با دقت بکاوند ........(لیز آنگلمن)

با این تعاریف واین دیدگاههایی که خدمتتان ارایه شد دراماتورژی به نوعی شغل در تاترخود نمایی میکند ،شغل از این نظر که کاری مستقل وغیر قابل اشتراک با نویسنده یا کارگردان است ،مستقل وبی شریک گرچه در بسیاری از نقاط کشور ما گاهگاه نویسندگان خود درماتورژهای گروه اجرایی میشوند که شاید بتوان از آن چشم پوشی کرد اما به هیچ عنوان نمی توان دراماتورژ وکارگردان را یکی دانست درست مثل این است که بگوییم راننده وکمک راننده این خودرو یک نفر است ..!!!

در پایان وظایف یک دراماتورژ را که در فصلنامه ی تاتر بصورت فهرست وار آمده است ذکر میکنم

1ـ انتخاب وآماده سازی متن نمایش برای اجرا ...

2ـ مشاوره با کارگردان وبازیگران برای تعمیق در درک یک اثر هنری واجرای مناسب..

3ـ تربیت تماشاگر بمنظور درک صحیح  یک اثر یا شیوه ای خاص در هنر نمایش ...

درماتورژ برای اجرا وانجام این وظایف در مقام متن خوان ، مترجم ، تاریخ نویس تاتر ، اقتباس کننده نمایشنامه وحتی نمایشنامه نویس ، منتقد آثار دردست اقدام وشکارچی استعداد ها ، سوق دهنده بسوی رویکردی ساختار شکن انجام وظیفه میکند...

درپایان امیدوارم این کوتاه مورد استفاده وتوجه علاقمندان به هنر نمایش ودوستان پیگیر این هنر قرار بگیرد .با آرزوی موفقیت برای همه ی دوستان عزیز ..

                                                                  کوروش شمس

 

 

+ نوشته شده در ساعت 11:56 توسط کوروش شمس |

-----ــــــــــ--------ـــــــــ--------ــــــــ--------ــــــــــ-------         

ـ دلم روی دستم مانده است...شوخی نمی کنم ..دلم روی دستم مانده است..

                                                       (اینجا در حمایت من سگی پارس میکند)

ـ  داشتم با نداشته هایم کنار می آمدم...

   پیازها را من رنده میکردم....

                                        اشکهایش را او میریخت ..

                                                             ..و روزگار می گذشت..

                                       (حالا کلاغی با غارغارمهر تاییدمیزند بر احساس من)

 ـ آنروز را بخاطر دارم..

                          ـ پنجمین روز هفته بود که جمعه فرا رسید...

                                               ابرها به پیشگویی هواشناسی گفته بودند :

                                                                                         زکی.....

                             و برخلاف گفته ی هواشناسی نمی باریدند...

   

ــ همه میگفتند :عجب !!عجب!! که اینطور؟

ــو من همچنان دلم روی پوست پیاز بود...

                                          پیازها را من رنده میکردم واشکهایش را او میریخت..

                                             ...چشم بسته غیب میگفتم ..غیب...

                    (این اسب شیهه ای میکشد ..یعنی درست است ..درست است)

        ـــــ

       ــ حسرت بدل ماندم روزی را ببینم که حسرتی بدلم نباشد......

                              (چه عرعری می کند این خر در تایید نوشته من)

ـــ خر لگد زده است واقعیت زندگی را ...

                    ــ لگد خر هم که واقعیتش مشخص است...

                               ــ وحقیقت خلفت خر با لگد در اوج است...

                                                   ــ لگد خر روی دستش مانده است...

                           ـ مثل عوعو سگ...

                         ـ  مثل میو میو گربه.......

                          ـ مثل شیهه ی اسب...........

                          ـ مثل قار قار کلاغ..........................

                          ـ مثل مامای گاو.........................................

                                           مثل.......

                                                  مثل.............

                                                            مثل.............................

....با این حال باز هم شوخی نمی کنم ... 

                                                 دلم روی دستم مانده است......

 

                                                            (کوروش شمس)

                                                              ( برگریزان ۸۹)

+ نوشته شده در ساعت 10:18 توسط کوروش شمس |

دوستان سلام پیشتر قول داده بودم تعدادی از نمایشنامه های خودم را برای خوانش و استفاده شما عزیزان در وبلاگ کوچه ارائه کنم . به همین خاطر با نمایشنامه طعم گس مرگ که به خاطر خیلی خاطره های خوش دوستش دارم آغاز می کنم .

فقط یک خواهش اگر خواندید و دوستش داشتید و احتمالا میل به اجرایش داشتید حتما خبرم کنید تا مجوز کتبی اش را در اختیارتان قرار دهم ....

ضمنا اصرار دارم نظرات شما را در مورد نمایشنامه هایم بدانم

برای اطلاع عرض می کنم این نمایش در سال ۱۳۸۷ با بازی این دوستان به صحنه رفته است :

رویا زیرک قشقائی - سعید سالمی - مهدی میر زاده - سنا امیدی - بهاره اصفهانی - سمیرا مظاهری - صبا امیدی - مهرزاد مشکل گشا - رضا ثابت راسخ .

برای خوانش نمایشنامه روی ادامه مطلب کلیک کنید

تریلوژی :

طعم گس مرگ

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده در ساعت 15:44 توسط کوروش شمس |

سلام دوستان
--چه دوست داشته باشیم وچه مخالف باشیم حضور پدیده ای تقریبا جدید(البته برای بنده )) در هنر وبخصوص هنر نمایش با نام ((پرفرمنس آرت ))در حال گسترش است وتا حدودی علاقمندان مخصوص بخود را هم دارد  در میان مقالاتی که در مورد این مقوله خوانده بودم این نوشته رابا کمی دخل وتصرف واضافه کردن چند نکته ی جدید برایتان در این پست گذاشتم ..امیدوارم مقبول نظرتان قرار بگیرد
 
 
 
نگاهي به مفهوم نقد در حوزه ی پرفورمنس آرت
 

پرفورمنس‌ آرت‌ ذات‌ هر اجرايي‌ است‌ كه‌ بر انسان‌ متكي‌ باشد. پرفورمنس‌ آرت‌ با يك‌ تابلوي‌ نقاشي‌ به‌ وجود نمي‌آيد. تابلوي‌ نقاشي‌ نهايت‌ حدودي‌ را كه‌ درمي‌نوردد هنرهاي‌ مفهومي‌ است. اما اگر انساني‌ با هر صورت‌ فيزيكي‌ در فراسوي‌ اين‌ تابلو باشد، اساس ‌عمل‌، دلالت رويدادي‌ است‌ كه‌ بين‌ انسان‌ با تابلوي‌ نقاشي‌ در هر لحظه‌ رخ‌ مي‌دهد.
انسان‌ همواره‌ زندگي‌ مي‌كند. پرفورمنس‌ آرت‌ نيز همواره‌ به‌ تصوير كردن‌ زندگي‌ انسان ‌مي‌پردازد. هر ترکيبي‌ مي‌تواند به‌ مدد نگاه‌‌، برخورد و ثبت انسان‌ با‌ پيرامون‌ و خودش‌ يك‌ پرفورمنس‌ آرت‌ باشد. چرا كه‌ انسان‌ همواره‌ در مسير هر برون‌ فكني‌ تغييرات‌ شديد فيزيكي‌ دارد كه‌ در حالت ‌بازي‌ شايد آنها را به‌ فراموشي‌ بسپرد.
يك‌ عطسه‌ ساده‌ تمام‌ بدن‌ را در مسير خود شكل‌ مي‌دهد. بدن‌ شكل‌ عطسه‌ مي‌شود و اين‌ يعني‌ پرفورمنس‌ آرت در هنر بدن‌. اولين‌ تخته‌ سياه‌ بشري‌، بدن‌ اوست‌. پرفورمنس‌ آرت‌ نيز علم ‌اجرايي‌ بدن‌ است‌ به‌ مدد فرو رفتن در ذهن وعبور کردن از گوهر مفهومی ساير هنرها و اشياء.‌ ره‌آورد اين‌ سازش‌، گونه‌گوني‌ فعاليت‌ها و اعمال‌ و رفتار انسان‌ است‌ كه‌ قسمتي‌ از كائنات‌ را شكل‌ مي‌دهد. اين ‌شكل‌گيري‌ به‌ هر صورت‌ كه‌ از هر ذهني‌ بگذرد و آن‌ ذهن‌ در يك‌ رفتار هنري‌، موفق‌ به‌ تصوير كردن ‌و به شي در آوردن آن‌ شود، وتصاوير بدني نيز صورت اشيا به خود بگيرد پرفورمنس‌ آرت‌ را به‌ وجود مي‌‌آورد. بنابراين‌ پرفورمنس‌آرت‌ كه‌ درگير باشكل‌گيري‌ بدن‌ انسان‌ و ترکيب آن با ساير هنرها در برابر هر رويدادي‌ است‌ روش‌ خاص‌ خود را مبتني بر بازگشت طلب‌ مي‌كند. اين‌روش‌ از آنجا كه‌ در هر نفر كاملاً وجهه‌ شخصي‌ به‌ خود مي‌گيرد و بازگشت او به جهان پيرامون اوست ، در ترسيم‌ جهان‌هاي‌ خود شخصي‌ عمل‌ مي‌كند. در واقع‌ پرفورمنس‌ آرت‌ شخصي‌ترين‌ روش‌ در هنر است‌. در اين‌ جا نيز اين‌ جهان‌هاي‌ شخصي‌ در ذهن‌ تماشاگران و يا در فريم‌هايی ثبت‌ مي‌شود كه‌ خود نيز در فرا يافت‌ها و رويكردهاي‌ جرياناتي ‌مشابه‌، خود انگيختگي‌هايي‌ خاص‌ خود را داشته‌اند. از اين‌ رو در تئاتر كه‌ هنري‌ است‌ تركيبي هركسي‌ با اعتماد و اعتقاد به‌ شخصي‌ ديگر، به‌ ديدار‌ نحوه ثبت بازيگرمي‌پردازد. از اين‌ حيث‌ است‌ كه‌ «اين هنر به‌ چگونگي‌ بستگي‌ دارد، نه‌ به‌ چه‌‌،‌ نه‌ به‌ محتوي‌ ادبي‌، اما به‌ پرفورمنس(ضرورت) محتوي‌ حقيقي‌ ربط‌ پيدا مي‌كند. «پرفورمنس‌ محتوي‌ هنر است‌.» اين‌ گفته‌ي‌آلبرز(Albers) است‌ كه‌ خود تحصيل كرده‌ باهاوس‌ بوده و در يكي‌ از سخنراني‌هايش‌ براي‌ دانش‌آموزان‌ خود چنين‌ توضيح‌ داده است.
جوليا هيوارد(‌Julia Heyward‌) نيز كه‌ يكي‌ از پرفورمرهاي‌ به‌ نام‌ امريكايي‌ است‌ عقيده‌ دارد:‌«‌رفتن‌ به‌ يك‌ پرفورمنس‌ دقيقا برابر با رفتن‌ به‌ يك‌ كليساست‌. در هر دو انسان‌ خشمگين مي‌شود ـ تكان‌ مي‌خورد ـ و دوباره‌ آرام‌ مي‌گيرد.» از اين رو پرفور منس آرت در هر دو شاخه هنرهای تجسمي و هنرهای نمايشي به صورتي کاملا بيروني و با استفاده از قدرت ذاتي همه هنرها به دروني ترين لايه‌هاي ترس بشر از موقعيت فعلي او يورش مي برد.
اما عموماً پرفورمنس آرت خود را از کلمه‌ ‌و نه ديالوگ مي‌رهاند تا بتواند بدون تقيد اخلاقي آن در زمانه خود رها شود‌، شناخت و تبيين اين لايه‌ها و نه ذم و ستايش اجرا از طريق شناسايي و کشف لايه‌های سنجش‌گر زير نقد پرفورمنس آرت خواهد بود. اما پيش از هر اقدامي بايد به تمايز بين واريته‌، هپنينگ‌، رقص‌هاي مفهومي کلاسيک و مدرن که همه در حيطه‌ پرفورمينگ آرت هستند پرداخت و آن‌ها را با پرفورمنس آرت يکي ندانست‌.
دلالت به جای نقد
اکنون بايد به يک تقسيم بندی نهايي از مقوله‌ی نقد پرفورمنس‌های قابل ثبت دست پيدا کنيم. اين تقسيم بندی به طور قطع به دسته بندی سطوح دلالت پذير در اجراهاي اختصاص خواهد داشت و اين دلالت‌ها در نهايـت به نقد هرمنوتيکي‌(تأويلي‌، تحليلي‌، تفسيری، تبييني و ترجماني) اثر مي‌انجامند‌:
1ـ سطح اول لايه‌ی پيشا متني( post read) است.اين لايه خود به چند سطح تقسيم مي‌شود.
الف ـ لايه جامعه شناسانه: دلالت اين لايه مبين رويدادها‌، قشرهای اجتماعي، باورهاي کلان و خُرد اجتماع، گردهمايي‌های جمعي، سطح زندگي اجتماعي(اکثريت غني يا فقير)‌، تبعيض‌ها، جايگاه فرد در اجتماع، اجتماع مرد سالار يا زن سالار يا کودک سالار، سيستم و مدل اجتماعي ـ مراد، ساعتي يا قبيله‌ای است از تعاريف لِوی اشتروس ـ ، قوانين اجتماعي ـ مراد، تعاريف مُنتسکيو است ـ اجتماع عمل محوريا حرف محور،خرافه ها،تعابير مرگينگي و زندگي و ....
ب ـ لايه مردم شناسانه: دلالت اين لايه در چند مورد با لايه جامعه شناسانه مشترک است اما دارای مباني خاص خود است: خوانش‌های فرد از تاريخ، فرهنگ‌پذيری مردمي ـ مراد، تعاريف ژان ژاک روسو است ـ اعتقادها، خرده فرهنگ‌ها، پاره فرهنگ‌ها، پيشينه ی تمدن و...
پ ـ لايه خطه شناسانه: در اين لايه منتقد به دلالت خصوصيات ژئوپولوتيکي، استخوان‌بندی و خصوصيات کالبدی، باورهای قومي ـ قبيله‌ای و ... مي‌پردازد.
ت ـ لايه ی روان شناسانه: اين لايه خود به دو دسته ی روان کاوانه وروان درمانه، قابل تقسيم است.
دلالت هر قسمت به اين موارد‌ در فرد وابسته است: رفتارگرايی، انگيزش‌ها، عشق به پدر يا مادر، منشأ فعاليت ذاتي روان ،دستگاه خود و نهاد‌، هشياری و آگاهي، شروع اکتشافات جسمي و جنسي، روياها، رازها، کابوس‌‌ها، ضماير خودآگاه و ناخودآگاه ـ فردی و جمعي، بهنجارها و نابهنجارها ـ اسکيزوفرني ـ فردی و جمعي، نوروتيک ـ فردی و جمعي‌،کشف توانمندي‌ها وناتوانايي‌ها ـ فردی و جمعي وتعريف دوست داشتن يا عشق‌، تصميم‌ها و...
ث ـ لايه‌ی ريخت شناسانه:اين لايه به دلالت بيروني‌ترين ظواهر مردم و جامعه اختصاص دارد: مد لباس، مد مو، مد ناخن،چيدمان شهری و روستايی، گرايش به توليد و يا مصرف، ‌خوراک روز، انتخاب‌‌ها، رنگ‌های قالب و....
2ـ لايه‌ی متني(readability): سبک‌ها ـ واژه‌ها(سوسور استدلال مي‌کند که معني واژه‌ها از ساخت زبان ناشي مي‌شود‌، نه چيزهايي که واژه‌ها به آن اشاره مي کنند)، لحن نوشتاری، ترتيب ورود و خروج، زمان هر صحنه، اشخاص، تضادها، واکه‌ها و سيلاب‌ها، صنايع ادبي و فني نوشتاری، استعاره‌ها
3ـ لايه‌ی فرامتني‌: کنایه‌ها، استعاره‌ها، احساسات و عواطف، ارجاعاتِ: اجتماعي، رواني، اقتصادی، سياسي، هيجانات، تعصبات، هم رويدادي‌ها، پارادوکس‌ها، کنش‌های متقابل نمادين، وفاق و تضاد، مسأله اخلاق، تمايزات انساني
4ـ لايه ی اجرايي(Performability) :رويکرد نشانگر،مصالح اوليه، عين، فرديت هنری ـ تخصصي هنرمند، نحوه تبديل مصالح(‌پروسه)، زمان بندی پروسه، بر هم کنش رويدادی‌، سازمان بندی
مثال: نگفته پيداست که هر کدام از اين لايه‌ها به زير شاخه‌های بسياری تبديل مي‌شوند تا وظيفه شناخت دلالت‌ها قابل دسترس‌تر شوند. به عنوان نمونه دلالت بازيگر با تبيين سيزده نشانه(‌Semiotics of Theater and Drama‌) در جدول تادئوش کوزان(Tadeusz Kowzan) استاد مدرسه تئاتر پراگ در کتاب Littérature et spectacle (1975) مشخص مي شود:
کوزان سيزده نشانه اصلي تحليلي بازيگر را چنين مشخص مي‌کند:1. کلمه 2. آهنگ 3. چهره 4. ژست 5. حرکت 6. گريم 7. فرم مو 8.طراحي لباس وصحنه 9.اشياء دست بازيگر 10.چيدمان 11. نور 12.موزيک 13. صداهای کمکي
باز در دسته بندی متدولوژيک هر يک از اين نشانه‌ها خود اين گونه مرتب شده و نظم مي‌گيرند: کلمه word و آهنگ Tone در رديف صحبت‌های متني Audiotiv است و نه ديالوگ . سه نشانه‌ی بعد به تبيين لايه‌های مفهومي بازيگر ميپردازد. 3. چهره 4. ژست 5. حرکت نيز در واقع دارای نشانه‌هايي از بيروني ترين لايه‌های بازيگر(external appierence actor‌) هستند‌. 6. گريم 7. فرم مو 8. طراحي لباس و صحنه نشانگری لايه‌های مفهومي صحنه را به عهده دارند. و مورد آخر، موزيک و صداهای کمکي، لايه‌های مفهوميِ نشان داده‌های صوتي(waves) و نه صدايي‌(Audiotiv) خواهند بود. در شاخه‌های بالاتر، اين نشانه‌ها اين گونه مرتب مي‌شوند: از شماره 1 تا 8 به طورمستقيم مربوط به بازيگر و در درون او هستند. 5 تای آخر نيز اختصاص به شرايط مفروض و بيروني بازيگر دارند. متدولوژی اين نشانه شناسي به اين جا ختم نمي‌شود. شاخه‌ی انتهايي اين دسته‌بندی بر آن دلالت دارد که‌: 1. کلمه و2. آهنگ نشانه‌های بيانيِ وابسته به زمان هستند. نشانه‌های3. چهره 4. ژست 5. حرکت 6. گريم 7. فرم مو 8.طراحي لباس و صحنه 9.اشياء دست بازيگر 10.چيدمان و 11. نور ، جزو نشانه‌های ديداری است که به زمان و مکان نيازمند است .البته موارد 9، 10 و 11 در بيرون از بازيگر ظهور پيدا مي‌کنند و نشانه‌های 6 تا 8 به زمان نياز ندارند و فقط در مکان بروز مي‌کنند. دو نشانه‌ی آخر نيز يعني‌، موزيک و صداهای کمکي نشانه‌های بيانی است که فقط نيازمند زمان برای ظهور و ثبوت هستند.
قابل توجه اين جدول که و جدول‌هايي پر شمار از اين دست در مرحله‌ی پيشا نقدی که همان تحليل و سنجش پرفورمنس است همچون بستگاه و دستگاه به سيستم دلالت ورز و سير انديشگان منتقد اين اِجازه را مي‌دهد که از دايره نشانه های اثر و از سلطه ی سلايق و علايق شخصي پا را بيرون بگذارد.
5ـ لايه‌ی فرا اجرايي(transformability) دلالت در‌: کشف و شهود در نيت‌، نشانه‌هاي شعوري‌، توهم انديشي(illusion)، نشانه‌ها‌ی رويکردی نشانداده، فرايند و شمايل مصالح اوليه(polarization)، تفکيک و تبيين نمادها، کار‌کرد‌گرايي(آشکار و پنهان)‌.
6- لايه‌ی مخاطب‌: اين لايه با جمع‌آوری دلالت‌های پيشين‌، تقسيم بندی‌، طبقه‌بندی‌، رمز گشايي‌، روزآمد سازی مفاهيم، اين ـ همانيِ مباني مطروح‌، تماس نزديک یا دور مخاطب، نهاد اجتماعي‌، علم‌، گروه‌های اجتماعي‌، فرد‌گرايي‌، بيگانگي‌، وابستگي‌، ماندگاری‌،کنترل‌، آزمايش‌، فرافکني‌.
اين دلالت‌ورزی‌ها هم برای التقات همه عناصری که در ترکيب با هم پرفورمنس آرت را به وجود مي‌آورند و هم برای جداسازی هميشگي منتقد از دايره نشانه‌های اثر و تمکين نگاه از بيرون او به اثر هنری به اين صورت تفکيک و متعين مي‌شوند. چرا که اثر پرفورمنس آرت از طريق ثبت و به صورت مجازی ماندگار است و به واقع ناماندگارترين صورت هنری است.
غايت سخن آن که به نظر مي‌رسد هنر در تقابل هميشگي‌اش با اجتماع به تدريج وارد عرصه‌هايي جدي‌تر و هنر انديشانه‌تری نسبت به وضع قبيله‌اي کنوني شود و لزوم باز انديشي فردي‌، که ريشه در شخصي‌گرايي هنری و سير دلالت ورزی نشانه‌ها دارد، سرانجام رياضيات تئاتر را به آن بر خواهد گرداند‌. به گفته آنتون آرتو«به‌ هر سو كه‌ رو مي‌كني‌، هنوز انديشيدن‌ آغاز نكرده‌اي‌»
تتمه
برای استناد بيشتر و مطالعه و تصحيح يا تکميل اين دو مبحث مي‌توانيد به اين کتاب‌ها رجوع کنيد‌:
پرفورمنس آرت از فوتوريست تا عصر حاضر - راسلي گلدبرگ – انتشارات هارین وآبرامس نيويورک 1979
پرفورمنس آرت - لسلي هيل و هلن پاريس –کمپاني کانتينيوم – نيويورک . لندن-2001
ماتريس زيبايي – بهمن بازرگاني – نشر اخوان -1381
تحليل پيام‌های رسانه‌ای- دانيل رايف و...- مهدخت بروجردی – نشر سروش – 1381
رسانه‌ها و نمادها – ديويد اولسون - محبوبه مهاجر- نشر سروش -1377
استراکچراليسم فرانسوی – رونالد چامپيون –TWAS818- بوستون -1990

+ نوشته شده در ساعت 10:45 توسط کوروش شمس |

ترانه اي ازيغما گلرويي..

يغما گلرويي ترانه سرا ي مطرح و توانايي است كه همه با كارهايش آشنا هستيم .. 

ترانه (ديوار) از كارهاي گلرويي است كه با موسيقي بهروز پايگان جان گرفته است .

گرچه بنده در وب بيشتر اوقات با تاتر وكارهاي تاتريها مشغولم اما حيفم آمد ترانه اي كه نگاهي به تاريخ معاصرمان دارد را با هم به خواندن ننشينيم ... 

ديوار...

ديوار كوچه ي ما هم سن وسالمونه!

اون سرگذشت نسل خاكستر وميدونه

ما آرزوهامونو رو آجراش نوشتيم 

گفتيم كه تو جهنم دنبال يه بهشتيم 

تو بچگي نوشتيم :يا مرگ يا مصدق !

نفت وترانه كرديم،ما بچه هاي عاشق

تو فصل نوجووني داس وچكش كشيديم 

اعدام زنبقا رو با داس حيله ديديم !

فصل جووني ما ديوار خسته ي سرد

پيراهن قشنگ شب نامه رو به تن كرد!

از آسمون صداي بال كبوتر اومد 

تقويم خون ورق خورد ،گفتن قرق سر اومد 

اما نشد رهايي شعري بشه رو ديوار

ما جنگ ودوره كرديم تو بهت دود ورگبار!

وقتي شقيقه هامون ،جو گندمي شد آخر 

تو آسياب صبر اون جنگ نابرابر!!

ديوار كوچه زخمي از خنجر بلا بود 

شعراي يادگاريش با اشك مادرآ بود!

اون زخما رو پوشوندن با رنگ ننگ وانكار

گفتن :نوشتن از عشق ممنوع روي ديوار!

ما پا به پاي ديوار ويرون شديم ،تكيديم ..

حرفاي قلبمونو رو آجراش نديديم !

حالا ديگه رو ديوار چيزي نمونده باقي 

جز آگهي مرگ هم كوچه هاي ياغي!!!

                                                (يغما گلرويي)


براي دانلود ترانه ميتونيد به سايت گلرويي مراجعه كنيد ودر قسمت (صداي شاعر) ترانه را بدست بياريد...












+ نوشته شده در ساعت 11:15 توسط کوروش شمس |

 

 دوستان خوبم سلام

فکر کردم برای تنوع هم که شده تعدادی از عکسهای نمایش سوپ جو...رو براتون اینجا به تماشا بزارم..شرمنده اگه سرعت اجرای عکسها کمی زیاده ...(حقیقتش بلد نبودم سرعتش رو کم تر کنم..این سعید یاردوستی هم که به ما کار با رایانه رو کامل یاد نمی ده)..بهر حال امیدوارم خوشتون بیاد ...بعضی از دوستان هم که علاقه داشتن عکسی از مهدی میرزاده درزمان اجرا ببینن ..دستورشون اجرا شد.!!!!..

واما همینطور که میدونید برای اجرای (سوپ جو با یه عالمه سویا)هم در گچساران وهم در یاسوج خیلی ها یک هفته زحمت زیاد کشیدند..نوشتن اسمشون در این پست تنها تشکر کوچیکی از این دوستان هم کیش وهم اندیش میتونه باشه ..

برای این اجراهااز این بازیگران گروه کوچه استفاده شد :رویا زیرک قشقایی..مهدی میرزاده..امیر هرمزی ..بهاره اصفهانی..وستاره کرباسی

امابیشتر زحمت کار بعهده گروه عوامل بود که یقینا میدونید با وسواسی که من دارم وبودن در جایی که همه امور در دست خودت نیست..کارشون سخت تر هم شده ..:این دوستان صبور :فواد میاحی.. امیر پالش.. علی شمس ...حسین کشاورز ..ایمان نعمتی ...وبچه های خوب گروه نمایش آریشتای گچساران بودن که از همشون بخاطر لطف وهمکاریشون سپاسگزارم....خیلی حیف شد که از پشت صحنه ی اجرا ها عکسی نداشتم که نشونتون بدم ...تا بعد..........

 

+ نوشته شده در ساعت 11:47 توسط کوروش شمس |

دوستان سلام

چندی پیش یکی از بچه های تاتر اصفهان در مورد ایین در نمایش یا نمایش ایینی مطلبی نوشته بود کوتاه بر خود لازم دیدم توضیحی در مورد هنر نماش ایین ونمایش غربی بنویسم....

سال هاست که نماش وهنر های نمایشی در اسیا وشرق مورد کنکاش وبرسی از سوی کارشناسان شرقی وغربی قرار می گیردوکسانی هستنند که هنر نمایش را در شرق با نگاهی ویژه و رمز آلود می نگرند این دسته تاتر شرقی را مولود ایین ها ،سنن و مراوده ی همه روزه با سنت اجتماعی جوامع اسیایی در چندصد سال تاریخ میدانند ونمونه هایی از آن را در تاتر کابوکی -نوه(تاتر اشرافی قرن ۱۳ ژاپن) ـدرام چینی-تاتر سانسکریت هند وتعزیه وتخت حوضی ایرانی -ذکر میکنند.

نمایش با نگاهی اینگونه حداکثر وابستگی را به عوامل بومی واجتماعی وآیینی منطقه ی خویش دارد آمیختگی استادانه ی سبک ومحتوی که در تاتر اسیایی مشهود است زاییده ی این گرایش است .این نمود عمل به محتوا یا درک محتوا در عین عمل با استنباط ذهنی ،غیر قابل بیان است ...این همان روح گنگ شرقی است که علاقمندان زیادی در غرب دارد وهمان واقعیتی است که برشت را بر آن داشت تا در محیط بارور هنر شرق ورومانتیسیسم آلمان ادبیات تازه ای از هنر نمایش ایران وسانسکریت هندی ..در تئوری وعمل پیدا کند.

تصادفا تئاترهای بومی وسنتی باگسترش تئاترهای ملهم ازغرب یاروبه فنا می روندیابه صورتی ناخواسته وناگهانی ازچارچوب مشخص سنتی خودخارج شده وبه اشکال دیگرجهش می یابند.درنظراول این مشخص ترین گرایش تئاتر آیینی آسیابه درام غربی است ولی بایک دیددیگرچنین معلوم می شودکه دستمایه های تئاتر آیینی شرق به طورکامل تغییرنکرده است

در کل برخورد تاتر غرب با هنر شرقی ُبرخوردی بود بین تاتر پویاوبا آگاهی از مدرنیته ودرام نو در غرب با هنرنمایش شرق که هنری ایستا،توام با ضوابط فکری خاص هر منطقه که بسبب محدودیتهای فطری وآیینی قادر به همسان سازی سریع خود با تاتر غرب نبود یا این امر را لازم نمی دید..

امیدوارم جواب آن دوست را در این کوتاه داده باشم واحتمالا این موضوع را با شما پی خواهم گرفت .

تا بعد ..........

+ نوشته شده در ساعت 12:54 توسط کوروش شمس |

تاتر خیابانی ازآیین تا مدرنیته…

این جمله بسیار تکراری ولی کاملا ثابت شده است که تاتر مولود آیین است و نمایش از لحظات آیینی خلق شده…

از دورهم نشینی پیشینیان از شکار برگشته و جشن گرفته…

با هم بودن برای کشف امراض…برای درک اتفاقات ناخواسته و خواستن برکت و باران و سلامتی…بعدها در مسیر تکامل تاریخ این آیین ها و اسطوره ها پالوده شده و جنبه های نمایشی آن برجسته تر شد تا به امروز تاریخ رسید و نمایش به شکل امروزی جایگاهی برای خود بدست آورد.

از یونان باستان که مراسم بزرگداشت دیونیزوس برگزارمیشد(گرچه قبل ازآن نیز چنین مراسمی به اشکال دیگر وجود داشته است)تماشاگران در تپه ها و فضاهای باز به تماشای آیین ها نشسته و مقهور قدرت خدایان و اساطیر شده اند تا به امروز و معماری تازه تاترآنچه رکن اساسی هنر نمایش بوده الهام بخشی از اجرا به تماشاگر است.

تنها مورد تفوق و برتری تاتربردیگر هنرها(بطور محسوس و مشخص-سینما و تلویزیون)ارتباط زنده بازیگر با تماشاگر و تسلسل تولید کننده ی فرآیند و گیرنده فراینداست(گویی ما به این لحظه بده بستان هم می گوییم)این رفت و برگشت پژواک وار اسرارآمیزترین و تامل برانگیزترین وجه ایست که تنها در تاتر می توان آن را بدست آورد و بصورت وهمی فراگیر درک کرد.

و درست همین وجه اصلی و تعمق برانگیز هنر نمایش است که طبقات حاکم را برای در اختیار گرفتن و بدست آوردن روند اجرا به تکاپو انداخته است.

یادمان نرود  تاتری که رنگ و بویی سیاسی ندارد بیشتر به یک شوخی شبیه است و نمی توان جنبه ها و توانمندیهای سیاسی این هنر را نادیده گرفت. با این نگاه جدا کردن تماشاگر از هنر نمایش امری لازم به نظر می رسدو بیراه نگفته ایم اگر فکر کنیم فاصله انداختن بین توده مردم و نمایش انگاره ای کاملا سیاسی است.فاصله ای که از نفوذ فودالیته و بعد ها بورژوازی حاکم شروع شد و باعث شکاف بیش از پیش بین مردم و نمایش شد.حالا دیگرتماشاگر در مشارکت و شکل دهی به تاتر به عنوان عاملی فعال محسوب نمی شود بلکه مفعولی است منفعل و کم اثر.

تاتر جاری بر صحنه ها دیگر تماشاگر فعال این با ارزش ترین عنصر خود را کمتر در تکوین و تکمیل خود مشارکت می دهد و تماشاگر به احتمال فراوان در فرایند اجرا تنها سهم اندک انتخاب نماها را دارد.

در چنین اوضاع و احوالی تاتر خیابانی شکل میگیرد.تاتر خیابانی در اصل حرکتی ارتجاعی در روند تاتر است اما بازگشتی مدرن به گذشته نه حرکتی مرتجعانه و واپس گرا نگاهی نوبه آنچه در گذشته در تاتر بوده است.

در تاتر خیابانی فاصله طبقاتی که نمود آن در اجراهای باستانی و کلاسیک بخصوص عصر الیزابتی به شدت مشخص و قانونی شده بود برای مثال انتخاب بهترین جایگاه تماشا برای اشراف و ساختن لژهای مخصوص طبقه اشراف و ثروتمندان حتی گاهی لژهایی که برای چند نسل به اسم یک خانواده یا یک فامیل مشخص تعیین میشد را از بین بردو دوباره خود را به آن اصل اصیل و توانمند خود بازگرداند.اجرایی بی واسطه ی هزار جبر موجود همه در یک مکان در یک سطح ودر یک مقام همراه با اجرا و بازیگر دوباره آن پژواک بده بستان و حضور فعال تماشاچی این هدیه ایست که تاتر خیابانی به نمایش داد.

نمایش خیابانی مولود دردهای اجتماعی و فرهنگی است که در سالن های مجلل کمتر جایگاهی برای ابراز عقیده خود دارند. آنچه علت العلل قبول این نوع نمایش از سوی مردم جهان بود آینه وارو بی آلایش بودن ان است.گویی اینان بازیگر نیستند خود مردمند که با هم به مباحثه ایستاده اند. هنرمند تاتر خیابانی توانایی درک لحظه های ناب موجود زمان خود را دارد و میداند چگونه تماشاگر خود را درگیر احوالات زمان سازد.

هنرمند تاتر خیابانی ذاتا هنر خود را در اختیار تماشاگر میگذارد .

این نوع نمایش که غالبا فراسوی خواسته های فضای حاکم اجتماع رشد کرده وذاتا منتقدانه و نقاد است از چهار چوبه ی تاتری دولتی خارج است و نمیتوان از این سازمان و مکتب تاتر خواست آنچه را بگوید که به او دیکته می کنند.

در آینده با بررسی نمایش خیابانی در آمریکای لاتین این موضوع را با هم به مباحثه خواهیم نشست.....          

       

 

                                                                                                                      (ادامه دارد)

 

+ نوشته شده در ساعت 19:15 توسط کوروش شمس |